Gezondheidszorg in Egypte
Gezondheidszorg in Egypte is gebaseerd op een pluralistisch systeem, bestaande uit een verscheidenheid aan zorgverleners uit de publieke en de private sector. De overheid zorgt voor een universele basisdekking van de gezondheidszorg, hoewel er ook privédiensten beschikbaar zijn voor mensen met de mogelijkheid om te betalen. Vanwege de sociale en economische druk is het Egyptische gezondheidszorgsysteem onderhevig aan veel uitdagingen. Er zijn echter verschillende recente inspanningen gedaan om het systeem te verbeteren.
De structuur van het Egyptische gezondheidszorgsysteem
Sinds enkele decennia zorgt de overheid voor een gesubsidieerd zorgstelsel dat bedoeld is om de gezondheidszorg te waarborgen voor wie het zich niet kan veroorloven. Het systeem is gebaseerd op vier verschillende financiële agenten, waaronder de overheid en de publieke sector, evenals particuliere organisaties en out-of-pocket betalingen door individuen en gezinnen. Vanwege het pluralistische karakter concurreren zorgverleners uit de verschillende sectoren. Daarom hebben patiënten de vrijheid om hun arts te kiezen op basis van hun financiële mogelijkheden.
Het Egyptische gezondheidszorgsysteem is de afgelopen decennia aanzienlijk geëvolueerd, gevormd door staatsbeleid, economische liberalisering en structurele hervormingen. Na de revolutie van 1952 heeft de regering de gezondheidszorg verankerd als een grondwettelijk recht, bestaande medische infrastructuur genationaliseerd en de gezondheidszorgfaciliteiten landelijk uitgebreid.
Echter, het in de jaren 1970 geïntroduceerde economische liberaliseringsbeleid leidde tot een vergroting van de kloof tussen publieke en private gezondheidszorgdiensten. Terwijl particuliere ziekenhuizen zich richtten op de groeiende welvarende klassen, leed de gezondheidszorg in de publieke sector aan onderfinanciering, overmatig gebruik en afnemende kwaliteit. Deze verschillen werden in de jaren 1990 en 2000 versterkt met de goedkeuring van marktgestuurd beleid, waardoor de uitgaven buiten de portemonnee stegen en de migratie van gezondheidswerkers naar de particuliere sector werd gestimuleerd.
Publieke en Private Sector Aanbieders
In 2020 waren er 121.394 artsen in Egypte, wat neerkomt op 1,19 artsen per 1.000 mensen. Het land had 121.617 ziekenhuisbedden, met 38.939 beheerd door het ministerie van Volksgezondheid en Bevolking. Het ministerie van Volksgezondheid en Bevolking houdt toezicht op de meeste openbare ziekenhuizen, terwijl het ministerie van Hoger Onderwijs en Wetenschappelijk Onderzoek de universitaire ziekenhuizen in elk gouvernement beheert met een medische school, die gratis medische diensten aanbiedt.
Andere ministeries exploiteren hun eigen ziekenhuizen uitsluitend voor werknemers en hun gezinnen. Daarnaast runnen het ministerie van Defensie en het ministerie van Binnenlandse Zaken ziekenhuizen, waar de behandeling kan worden beperkt tot serviceleden of waar betalingen uit eigen zak voor niet-militaire patiënten nodig zijn.
- De Zorgverzekeringsorganisatie (HIO) is de grootste publieke zorgbetaler, samen met de Curatieve Zorgorganisatie (CCO).
- De HIO dekt 60% van de bevolking, inclusief werknemers, studenten en weduwen door middel van premies die worden afgetrokken van de salarissen van werknemers en de loonlijst van werkgevers.
- De organisatie heeft een eigen netwerk van medische voorzieningen en soms contracten met particuliere zorgverleners.
De HIO en CCO bieden basisdekking aan hun leden. De HIO dekt 60% van de bevolking, inclusief werknemers, studenten en weduwen door middel van premies die worden afgetrokken van de salarissen van werknemers en de loonlijst van werkgevers. De organisatie heeft een eigen netwerk van medische voorzieningen en soms contracten met particuliere zorgverleners.
Dit artikel is met AI-ondersteuning geschreven op basis van meerdere nieuwsberichten en wordt door onze redactie beoordeeld volgens onze redactionele principes. Redactionele richtlijnen · Tips & contact
Reacties 0