ការថែទាំសុខភាពនៅអេហ្ស៊ីប
ការថែទាំសុខភាពនៅប្រទេសអេហ្ស៊ីបគឺផ្អែកលើប្រព័ន្ធពហុវចនៈដែលរួមមានអ្នកផ្តល់សេវាថែទាំសុខភាពជាច្រើនពីសាធារណៈនិងវិស័យឯកជន។ រដ្ឋាភិបាលធានានូវការគ្របដណ្តប់សុខភាពសកលមូលដ្ឋានទោះបីជាសេវាកម្មឯកជនអាចរកបានសម្រាប់អ្នកដែលមានសមត្ថភាពក្នុងការបង់ប្រាក់ក៏ដោយ។ ដោយសារមានសម្ពាធផ្នែកសង្គមនិងសេដ្ឋកិច្ចប្រព័ន្ធសុខាភិបាលរបស់ប្រទេសអេហ្ស៊ីបកំពុងប្រឈមមុខនឹងបញ្ហាជាច្រើន។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយមានកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងជាច្រើននាពេលថ្មីៗនេះឆ្ពោះទៅរកការពង្រឹងប្រព័ន្ធ។
ប្រព័ន្ធសុខាភិបាល Egyptian Healthcare System
អស់រយៈពេលជាច្រើនទសវត្សរ៍មកនេះរដ្ឋាភិបាលបានផ្តល់នូវប្រព័ន្ធថែទាំសុខភាពដែលផ្តល់ជំនួយដែលមានបំណងដើម្បីធានាការថែទាំសុខភាពដល់អ្នកដែលមិនអាចមានលទ្ធភាពទិញវា។ ប្រព័ន្ធនេះពឹងផ្អែកលើភ្នាក់ងារហិរញ្ញវត្ថុដាច់ដោយឡែកចំនួន4រួមមានរដ្ឋាភិបាលនិងវិស័យសាធារណៈព្រមទាំងអង្គការឯកជននិងការទូទាត់ក្រៅហោប៉ៅដែលធ្វើឡើងដោយបុគ្គលនិងគ្រួសារ។ ដោយសារតែលក្ខណៈធម្មជាតិរបស់វាក្រុមអ្នកផ្តល់សេវាសុខាភិបាលមកពីវិស័យផ្សេងៗគ្នា។ ដូច្នេះអ្នកជំងឺមានសិទ្ធិក្នុងការជ្រើសរើសគ្រូពេទ្យរបស់ពួកគេដោយផ្អែកលើសមត្ថភាពហិរញ្ញវត្ថុរបស់ពួកគេ។
ប្រព័ន្ធថែទាំសុខភាពរបស់ប្រទេសអេហ្ស៊ីបបានវិវត្តយ៉ាងខ្លាំងក្នុងរយៈពេលជាច្រើនទសវត្សរ៍មកនេះដែលបង្កើតឡើងដោយគោលនយោបាយរបស់រដ្ឋសេរីភាពសេដ្ឋកិច្ចនិងកំណែទម្រង់រចនាសម្ព័ន្ធ។ បន្ទាប់ពីបដិវត្តន៍ឆ្នាំ 1952 រដ្ឋាភិបាលបានចាត់ទុកការថែទាំសុខភាពជាសិទ្ធិរដ្ឋធម្មនុញ្ញដោយជាតិ hoáហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធវេជ្ជសាស្រ្តដែលមានស្រាប់និងពង្រីកកន្លែងព្យាបាលសុខភាពទូទាំងប្រទេស។
ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយគោលនយោបាយសេរីភាវូបនីយកម្មសេដ្ឋកិច្ចដែលបានណែនាំនៅក្នុងឆ្នាំ 1970 បាននាំមកនូវគម្លាតកាន់តែធំឡើងរវាងសេវាកម្មសុខាភិបាលសាធារណៈនិងឯកជន។ ខណៈដែលមន្ទីរពេទ្យឯកជនកំពុងបម្រើដល់ថ្នាក់មានការកើនឡើងការថែទាំផ្នែកសាធារណៈបានទទួលរងនូវការខ្វះខាតការប្រើប្រាស់ហួសប្រមាណនិងគុណភាពធ្លាក់ចុះ។ ភាពខុសគ្នាទាំងនេះបានកើនឡើងក្នុងទសវត្សឆ្នាំ 1990 និង 2000 ជាមួយនឹងការអនុវត្តគោលនយោបាយដែលជំរុញដោយទីផ្សារដែលបង្កើនការចំណាយក្រៅហោប៉ៅនិងជំរុញឱ្យមានការធ្វើចំណាកស្រុករបស់អ្នកឯកទេសផ្នែកសុខភាពទៅកាន់វិស័យឯកជន។
អ្នកផ្តល់ផ្នែកសាធារណៈនិងឯកជន
ក្នុងឆ្នាំ 2020 មានវេជ្ជបណ្ឌិតចំនួន 121.394 នាក់នៅក្នុងប្រទេសអេហ្ស៊ីបដែលស្មើនឹង 1,19 គ្រូពេទ្យក្នុងមនុស្សម្នាក់ 1,000 នាក់។ ប្រទេសនេះមានគ្រែមន្ទីរពេទ្យចំនួន 121.617 គ្រែជាមួយនឹង38.939ដែលគ្រប់គ្រងដោយក្រសួងសុខាភិបាលនិងប្រជាជន។ ក្រសួងសុខាភិបាលនិងប្រជាជនត្រួតពិនិត្យមន្ទីរពេទ្យសាធារណៈភាគច្រើនខណៈដែលក្រសួងអប់រំខ្ពស់និងការស្រាវជ្រាវវិទ្យាសាស្ត្រគ្រប់គ្រងមន្ទីរពេទ្យសាកលវិទ្យាល័យក្នុងខេត្តនីមួយៗជាមួយនឹងសាលាវេជ្ជសាស្ត្រដោយផ្តល់សេវាកម្មវេជ្ជសាស្ត្រឥតគិតថ្លៃ។
ក្រសួងផ្សេងទៀតកំពុងដំណើរការមន្ទីរពេទ្យផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ពួកគេសម្រាប់តែបុគ្គលិកនិងគ្រួសាររបស់ពួកគេ។ លើសពីនេះទៀតក្រសួងការពារជាតិនិងក្រសួងមហាផ្ទៃកំពុងដំណើរការមន្ទីរពេទ្យដែលក្នុងនោះការព្យាបាលអាចត្រូវបានកំណត់ត្រឹមសមាជិកបម្រើការឬទាមទារឱ្យមានការបង់ប្រាក់ក្រៅហោប៉ៅសម្រាប់អ្នកជំងឺដែលមិនមែនជាយោធា។
- អង្គការធានារ៉ាប់រងសុខភាព (Health Insurance Organization - HIO) គឺជាអង្គការផ្តល់ប្រាក់កម្ចីការថែទាំសុខភាពសាធារណៈធំជាងគេរួមជាមួយអង្គការថែទាំសុខភាព (Curative Care Organization - CCO)។
- HIO គ្របដណ្តប់ 60% នៃចំនួនប្រជាជនរួមទាំងបុគ្គលិកសិស្សនិងស្ត្រីមេម៉ាយតាមរយៈបុព្វលាភដែលបានកាត់ពីប្រាក់ខែរបស់និយោជកនិងប្រាក់ឈ្នួលរបស់និយោជក។
- ក្រុមហ៊ុននេះដំណើរការបណ្តាញសេវាវេជ្ជសាស្រ្តផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ខ្លួននិងពេលខ្លះមានកិច្ចសន្យាជាមួយអ្នកផ្តល់សេវាកម្មថែទាំសុខភាពឯកជន។
HIO និង CCO ផ្តល់ការគ្របដណ្តប់មូលដ្ឋានដល់សមាជិករបស់ពួកគេ។ HIO គ្របដណ្តប់ 60% នៃចំនួនប្រជាជនរួមទាំងបុគ្គលិកសិស្សនិងស្ត្រីមេម៉ាយតាមរយៈបុព្វលាភដែលបានកាត់ពីប្រាក់ខែរបស់និយោជកនិងប្រាក់ឈ្នួលរបស់និយោជក។ ក្រុមហ៊ុននេះដំណើរការបណ្តាញសេវាវេជ្ជសាស្រ្តផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ខ្លួននិងពេលខ្លះមានកិច្ចសន្យាជាមួយអ្នកផ្តល់សេវាកម្មថែទាំសុខភាពឯកជន។
អត្ថបទនេះត្រូវបានសរសេរឡើងដោយមានជំនួយពីបញ្ញាសិប្បនិម្មិត (AI) ផ្អែកលើរបាយការណ៍ព័ត៌មានជាច្រើន និងត្រូវបានត្រួតពិនិត្យដោយនិពន្ធនាយករបស់យើង ស្របតាមគោលការណ៍និពន្ធរបស់យើង។ ស្តង់ដារវិចារណកថា · ផ្តល់ព័ត៌មាន និងទំនាក់ទំនង
មតិយោបល់ 0