ترابری در مصر
حمل و نقل در مصر در قاهره متمرکز است و تا حد زیادی از الگوی اسکان در امتداد نیل پیروی میکند. وزارت حمل و نقل و سایر نهادهای دولتی مسئول حمل و نقل در مصر هستند، چه از طریق دریا، رودخانه، زمین یا هوا.
سیستم رودخانه نیل (حدود ۱,۶۰۰ کیلومتر (۹۹۰ مایل)) و کانالهای اصلی (۱,۶۰۰ کیلومتر (۹۹۰ مایل)) به صورت محلی برای حمل و نقل مهم هستند. مردم هنوز هم از طریق نیل، عمدتا بین قاهره و اسوان سفر میکنند. کانال سوئز یک آبراه بزرگ برای تجارت و ناوبری بین المللی است که دریای مدیترانه و دریای سرخ را به هم متصل میکند.
شبکههای راه و راه آهن
مصر به طور قابل توجهی شبکه جاده ای خود را گسترش داده و مدرنیزه کرده است، در درجه اول از طریق پروژه ملی جادهها، که هدف آن ساخت ۷,۰۰۰ کیلومتر جادههای جدید است. تا سال ۲۰۲۴، ۶۳۰۰ کیلومتر با هزینه ۱۵۵ میلیارد پوند مصری تکمیل شده بود و طول کل جادههای اصلی را ۲۹.۸ درصد افزایش داده و به ۳۰.۵۰۰ کیلومتر رسانده بود، در مقایسه با ۲۳.۵۰۰ کیلومتر در سال ۲۰۱۴.
علاوه بر این، ۸,۴۰۰ کیلومتر از جادهها با هزینه ۱۱۰ میلیارد پوند مصری، از یک هدف ۱۰,۰۰۰ کیلومتر ارتقا یافته است. این پیشرفتها شاخص کیفیت جاده ای مصر را افزایش داده است که از ۲.۹ امتیاز (۱۱۸ رتبه) در سال ۲۰۱۵ به ۵.۵۳ امتیاز (۱۸ رتبه) در سال ۲۰۲۴ رسیده است.
در حالی که بزرگراههای ملی به عنوان روش اصلی حمل و نقل باقی میمانند، این کشور سیستم گسترده ای از بزرگراههای ۴ خطه را توسعه داده است که به عنوان بزرگراه عمل میکنند، هر چند که ترافیک مخلوط را در خود جای میدهند و آنها را کندتر از بزرگراههای اختصاصی میکند.
برخی از بزرگراههای اصلی کشور عبارتند از: قاهره - جاده صحرای اسکندریه: بین قاهره و اسکندریه اجرا میشود، با گسترش ۲۱۵ کیلومتر (۱۳۴ مایل)، این بزرگراه اصلی در مصر است. جاده ساحلی بین المللی: از اسکندریه به پورتسعید، در امتداد دلتای شمالی نیل اجرا میشود. همچنین، در میان شهرهای دیگر، آن را متصل Damietta و بالتیم. جاده گیش: بین هلوان و آسیوت، در امتداد رودخانه نیل قرار دارد و همچنین بنی سوئف و مینیا را به هم متصل میکند. جاده حلقه ای: به عنوان یک جاده حلقه ای داخلی برای قاهره عمل میکند. جاده حلقه منطقه ای: به عنوان یک جاده حلقه بیرونی برای قاهره عمل میکند و همچنین حومههای آن مانند حلوان و دهم ماه رمضان را به هم متصل میکند.
راه آهن و مسافرت هوایی
سیستم راه آهن مصر قدیمیترین سیستم در آفریقا و خاورمیانه است که اولین خط آن بین اسکندریه و کفر ایسا در سال ۱۸۵۴ افتتاح شد. تا سال ۲۰۱۸، این شبکه حدود ۵,۰۸۵ کیلومتر (۳,۱۶۰ مایل) است و توسط راه آهن ملی مصر اداره میشود و سالانه حدود ۸۰۰ میلیون مسافر و ۱۲ میلیون تن بار حمل میکند.
یک برنامه مدرن سازی در سال ۲۰۰۷ برای افزایش ایمنی و زیرساختها آغاز شد. علاوه بر مسیرهای خارج از کشور، هواپیمایی مصر خدمات هوایی داخلی را به مقصدهای مهم گردشگری از مرکز قاهره خود ارائه میدهد.
- بندرهای اصلی اسکندریه، پورتسعید، دامیتا در مدیترانه و سوئز و صفاگا در دریای سرخ هستند.
- مصر در شبکههای جاده ای منطقه ای ادغام شده است و دو مسیر در شبکه بزرگراههای ترانس آفریقا که از قاهره سرچشمه میگیرد و چندین بزرگراه که از طریق شبکه جاده ای بین المللی مشرق عربی به آسیا متصل میشوند.
- با وجود بهبود زیرساختها، مقررات راهنمایی و رانندگی ضعیف اجرا میشود و اغلب نادیده گرفته میشود و در نتیجه یکی از بالاترین میزان تلفات جاده ای در سراسر جهان در هر مایل است.
این شبکه جاده ای به طور قابل توجهی ادغام مصر در شبکههای حمل و نقل منطقه ای را بهبود بخشیده است. در حالی که بزرگراههای ملی به عنوان روش اصلی حمل و نقل باقی میمانند، این کشور سیستم گسترده ای از بزرگراههای ۴ خطه را توسعه داده است که به عنوان بزرگراه عمل میکنند، هر چند که ترافیک مخلوط را در خود جای میدهند و آنها را کندتر از بزرگراههای اختصاصی میکند.
این مقاله با کمک هوش مصنوعی و بر پایهٔ گزارشهای چند رسانهٔ خبری نوشته شده و طبق اصول تحریریهٔ ما توسط سردبیران بررسی میشود. استانداردهای تحریریه · ارسال خبر و تماس
نظرات 0