سلامت در مصر
مراقبتهای بهداشتی در مصر بر اساس یک سیستم کثرت گرا است که شامل انواع ارائه دهندگان مراقبتهای بهداشتی از عموم مردم و همچنین بخش خصوصی است. دولت پوشش بهداشتی عمومی را تضمین میکند، اگر چه خدمات خصوصی نیز برای کسانی که توانایی پرداخت دارند، در دسترس است. با توجه به فشارهای اجتماعی و اقتصادی، سیستم مراقبتهای بهداشتی مصر با چالشهای زیادی مواجه است. با این حال، چندین تلاش اخیر در جهت بهبود سیستم انجام شده است.
ساختار سیستم بهداشت و درمان مصر
برای چندین دهه، دولت یک سیستم مراقبتهای بهداشتی یارانه ای را فراهم کرده است که به منظور اطمینان از مراقبتهای بهداشتی برای کسانی است که نمیتوانند آن را پرداخت کنند. این سیستم به چهار عامل مالی متمایز، از جمله دولت و بخش دولتی و همچنین سازمانهای خصوصی و پرداختهای خارج از جیب که توسط افراد و خانوادهها انجام میشود، متکی است. با توجه به ماهیت کثرت گرایانه آن، ارائه دهندگان مراقبتهای بهداشتی از بخشهای مختلف رقابت میکنند. بنابراین، بیماران این آزادی را دارند که پزشک خود را بر اساس تواناییهای مالی خود انتخاب کنند.
سیستم مراقبتهای بهداشتی مصر در طول چند دهه گذشته به طور قابل توجهی تکامل یافته است، که توسط سیاستهای دولتی، آزادسازی اقتصادی و اصلاحات ساختاری شکل گرفته است. پس از انقلاب ۱۹۵۲، دولت بهداشت و درمان را به عنوان یک حق قانونی، ملی کردن زیرساختهای پزشکی موجود و گسترش امکانات بهداشتی و درمانی در سراسر کشور، مورد احترام قرار داد.
با این حال، سیاستهای آزادسازی اقتصادی که در دهه ۱۹۷۰ معرفی شد، منجر به شکاف فزاینده ای بین خدمات درمانی دولتی و خصوصی شد. در حالی که بیمارستان های خصوصی به طبقات مرفه رو به رشد کمک میکردند، مراقبتهای بهداشتی بخش دولتی از کمبود بودجه، استفاده بیش از حد و کاهش کیفیت رنج میبردند. این اختلافات در دهههای ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰ با اتخاذ سیاستهای بازار محور، افزایش هزینههای خارج از جیب و دامن زدن به مهاجرت متخصصان حوزه سلامت به بخش خصوصی شدت گرفت.
ارائه دهندگان بخش دولتی و خصوصی
در سال ۲۰۲۰، ۱۲۱۳۹۴ پزشک در مصر وجود داشت که معادل ۱.۱۹ پزشک در هر ۱۰۰۰ نفر است. این کشور ۱۲۱,۶۱۷ تخت بیمارستانی داشت که ۳۸,۹۳۹ تخت آن توسط وزارت بهداشت و جمعیت اداره میشد. وزارت بهداشت و جمعیت بر اکثر بیمارستان های دولتی نظارت میکند، در حالی که وزارت آموزش عالی و تحقیقات علمی بیمارستان های دانشگاهی را در هر استان با یک دانشکده پزشکی مدیریت میکند و خدمات پزشکی رایگان ارائه میدهد.
سایر وزارتخانهها بیمارستان های خود را به طور انحصاری برای کارکنان و خانوادههایشان اداره میکنند. علاوه بر این، وزارت دفاع و وزارت کشور بیمارستان ها را اداره میکنند، جایی که درمان ممکن است به اعضای خدمات محدود شود یا نیاز به پرداختهای خارج از جیب برای بیماران غیر نظامی داشته باشد.
- سازمان بیمه سلامت (HIO) بزرگترین پرداخت کننده مراقبتهای بهداشتی عمومی به همراه سازمان مراقبتهای درمانی (CCO) است.
- HIO ۶۰٪ از جمعیت، از جمله کارکنان، دانش آموزان و بیوه ها را از طریق حق بیمه های کسر شده از حقوق کارکنان و حقوق و دستمزد کارفرمایان پوشش میدهد.
- این سازمان شبکه ای از امکانات پزشکی خود را اداره میکند و گاهی اوقات با ارائه دهندگان مراقبتهای بهداشتی خصوصی قرارداد می بندد.
HIO و CCO پوشش اولیه را برای اعضای خود فراهم میکنند. HIO ۶۰٪ از جمعیت، از جمله کارکنان، دانش آموزان و بیوه ها را از طریق حق بیمه های کسر شده از حقوق کارکنان و حقوق و دستمزد کارفرمایان پوشش میدهد. این سازمان شبکه ای از امکانات پزشکی خود را اداره میکند و گاهی اوقات با ارائه دهندگان مراقبتهای بهداشتی خصوصی قرارداد می بندد.
این مقاله با کمک هوش مصنوعی و بر پایهٔ گزارشهای چند رسانهٔ خبری نوشته شده و طبق اصول تحریریهٔ ما توسط سردبیران بررسی میشود. استانداردهای تحریریه · ارسال خبر و تماس
نظرات 0